“Hermes Nieuwsbrief” jaargang 1 nr. 1 november 2011
Inhoud:
*Van
de redactie
*Dankbetuiging
*Boekbespreking
*Impressie
van een dependancevergadering
*Actualiteiten
*Nieuwe
dependanceleden
*Website
*
Impressie van het symposium op 26
oktober jl. waar Jaap Bos zijn biografie over Prof. M.J. Langeveld
presenteerde- Lucie Weijssenfeld
*
Trudy met pensioen: symposium Beeldcommunicatie
Noord Holland
*
Agenda
*
tot slot
Van
de redactie:
Het
M.J. Langveld Centrum zit niet stil, maar staat wel stil bij de tijd en gaat
met de tijd mee.
Ontving
u in het verleden nog een papieren versie van de “Hermes”, nu heeft deze plaats
gemaakt voor een digitale.
Hermes
stond ook niet stil, hij verplaatste zich.
Zo
verplaatsen wij ons ook in de cliënten, in hun situatie.
Het
digitale tijdperk is al een tijdje geleden aangebroken en allemaal werken wij
ermee.
Hermes
gaat nu ook overstag en ondergaat een gedaanteverwisseling, maar in de
“godenwereld” is dat niet zo vreemd.
Het
is de bedoeling dat u een maal in het kwartaal de digitale Nieuwsbrief
ontvangt.
Omdat
we van de naam “Hermes” geen afstand kunnen doen, heet de Nieuwsbrief:
“Hermes
Nieuwsbrief
We
hopen dat de “Hermes-Nieuwsbrief”, nu in eigentijdse "high tech"
-vorm , in goede aarde valt.
PS. We hebben van lang niet alle leden
het emailadres. Als we die wel hebben, dan krijgt U deze nieuwsbrief
-uiteraard- per mail.
De andere leden sturen we een print van dit bericht en we vragen of diegenen
die dit betreffen z.s.m. hun email adres aan ons bekend
willen maken ( info@langeveldcentrum.nl
) voor de volgende nieuwsbrief . Alvast bedankt!
Marianne van Arkel en Inge van Kampen
(Redactie
Hermes -Nieuwsbrief)
Dankbetuiging
We
bedanken Sylvia van Loenen die jarenlang gezorgd heeft voor het verschijnen van
de Hermes.
Haar
man Ton mag hierbij ook genoemd worden, want op de achtergrond speelde hij een
belangrijke rol bij het tot stand komen van de Hermes.
Boekbespreking:
“
Wij
zijn ons brein”( van baarmoeder tot Alzheimer) : Dick Swaab ( uitgeverij
Contact; 2010)
“Wij
zijn ons brein” is een “hype”.
Opeens
lijkt iedereen zich te verdiepen in het brein; ons eigen brein en het brein van
een ander.
Nu
zijn wij pedagogen en psychologen ook wel gewend om ons af te vragen wat zich
in “het” brein afspeelt, ook omdat wij mensen begeleiden die aanlopen tegen
reacties in het brein waar zij moeite mee hebben.
In
de “Academische Boekengids “ van juli 2011 las ik een commentaar van Fred
Keijzer op bovengenoemd boek. Uit de praktijk blijkt dat gerespecteerde
neurowetenschappers ons confronteren met populairwetenschappelijke boeken,
zoals het boven genoemde boek van Dick Swaab. Vanzelfsprekend is dat
hersenonderzoek ons heel veel nieuwe dingen leert over ons zelf, maar hoe moeten
die worden geďnterpreteerd?
Volgens
Bennett en Hacker ( 2003) kunnen wij ons brein niet zijn omdat ons brein niet
denkt en voelt; een brein is geen persoon, maar deel van de
materiële zaken die een persoon constitueren.
Wij
zijn altijd belichaamde, handelende wezens in een omgeving; onze hersenen
vormen daar een centraal onderdeel van, maar ze zijn niet allesbepalend.
Psychiater
Herman van Praag vraagt zich af, in een artikel in “Trouw” ( 5-2-2011):
“Wat
leert breinkennis ons over onze hoop, onze liefde, onze moraal, kortom onze
geest: bitter weinig”.
Wel
is het zo dat we leren van anderen die zich verdiept hebben in het brein.
Belangrijk
is het om de vraag te stellen: wat kan de Hermeneutiek met de kennis over ons
brein betekenen voor onze cliënten?
Zeker
de moeite waard om bovengenoemd boek met een kritische blik te lezen.
Marianne van Arkel
Impressie van een
dependancevergadering - een eerste vrijdagmiddag van de maand.
De
thee staat klaar; de koffie is gezet.
In
de Zuiderkapel te Bilthoven komen de eerste “Hermeneuten” binnen.
Het
loopt tegen enen.
Subgroepjes
voor intervisie.
Altijd
een warme begroeting en informeren naar elkaars “wel en wee”.
De
kleine zaal; de grote zaal.
Cliënten
passeren de revue; in het groot, in het klein.
Om
twee uur gaan we dan “echt beginnen”.
Vaststellen
van de agenda; wie notuleert; wanneer is het nu echt stil?!
Er
is zoveel te vertellen.
En
te luisteren.
We
leren van elkaar als een van ons een onderwerp heeft bestudeerd en ons daarvan
deelgenoot maakt.
De hermeneutische benaderingswijze is nog springlevend.
Rob
zijn naam wordt regelmatig genoemd.
Reacties
en vragen.
Daarna
casusbespreking.
Zo
zinvol om elkaar deelgenoot te maken van praktijkervaringen.
Iedereen
leert ervan.
Na
inspanning komt ontspanning.
Glazen
komen op tafel, gevuld met wijn of fris.
En
weer wordt er gepraat, geďnformeerd, gediscussieerd.
Inspirerend,
die eerste vrijdag van de maand in Bilthoven.
Marianne van Arkel
Actualiteiten:
*In
onze laatste jaarvergadering-16 juni jl.-heeft Gerard Weststeijn een lezing
getiteld Hermeneutiek
is nodig?!
U kunt de tekst vinden op zijn website www.weststeijn.nl,
ook te vinden door in Google te zoeken naar “Gerard Weststeijn” BOAP en
zoek dan onder het kopje “hermeneutiek”. Alle aanwezigen hebben erg genoten van
deze –basale- uiteenzetting van waarom in ons werk de hermeneutische insteek zo
belangrijk is. Hopelijk
U ook.
Op
26 oktober jl. is de biografie gepresenteerd van Prof. Dr. M. J. Langeveld,
geschreven door Jaap Bos. Verderop is er een impressie van de presentatie
(Lucie Weijssenfeld)
Nieuwe dependance leden:
Wij
zijn heel erg blij met het toetreden van twee nieuwe dependanceleden:
Alie
Stapel en Truus de Groot.
In
een volgende Nieuwsbrief zullen zij zich aan u voorstellen.
Website:
Nu
we toch met veranderingen bezig zijn: de website wordt ook vernieuwd.
Binnenkort
zijn we helemaal “up-to-date”.
We
houden u op de hoogte.
Impressie
van het symposium op 26 oktober jl. waar
Jaap Bos zijn biografie over Prof. M.J. Langeveld presenteerde
Impressie van het ADNG Symposium op 26 oktober 2011,waarbij Professor Jaap Bos zijn biografie over Professor. M.J.Langeveld
presenteerde in de bibliotheek van de Universiteit Utrecht.
Na de inleiding over de grootste Nederlandse pedagoog van de 20 e eeuw
stonden tijdgenoten als Linschoten,Kouwer en P.Kohnstamm op het programma en
het geheel zou worden afgesloten met een debat tussen Professor .Goudena,
Stokking en Levering.

Marianne van Arkel, Truus de Groot, Lottie Schenk ,Marian van der Dunk (orthopedagoog)
en ik waren er plus enkele emeritus hoogleraren, zoals Buisman en J.Rispens en
D.Kohnstamm.
Er hing een vreemde stemming en de schrijver verontschuldigde zich een beetje
dat hij sympathie had opgevat voor zijn onderwerp.(Hij liet m.i.erg zijn
oren hangen naar zijn zg. meer "wetenschappelijke” publiek.)
Waarom ,vroeg hij zich af, was Langeveld zo totaal verdwenen en toch
nog zo aanwezig?
Aanvankelijk sprak Jaap Bos nog positief over Langeveld : hij had
immers een missie: Pedagogiek is Filosofisch of hij is niet (uitspraak van
Kohnstamm).
Verderop in zijn verhaal werd hij steeds negatiever over Langeveld en
zei dat hij een moeilijk karakter had en voortdurend in gevecht was met
o.a. zijn “vijand”: A.D. de Groot, wat natuurlijk de echte wetenschapper
was.
De methoden strijd van weleer was voelbaar.
Kon je wel van een “Utrechtse School” spreken? Ook niet echt.
Jaap Bos had heel veel materiaal gekregen, maar er lang niet alles van
gebruikt, omdat hij besloot zich tot de grote lijnen te beperken... De taal van
Langveld was zo verouderd en zijn "Beknopte theoretische pedagogiek"
was slaapverwekkend voor de huidige studenten.
Ik mompelde hardop:”te dom”!
Een vraag uit het publiek over dit boek kon hij niet beantwoorden.
Intussen had ik met een lootje zijn boek gewonnen, dus ik kan nakijken of het
daarin wat positiever wordt gebracht. (Dit is gelukkig wel het geval)
Daarna kwam een docent van een HBO opleiding met een verhaal over pedagogiek
wat ik niet begreep.
De stemming veranderde toen een historicus vroeg waarom hij het gevoel had te
moeten kiezen tussen twee stromingen.
Hij zei: je kunt toch ook gewoon beschrijven dat in die periode de
Fenomenologie en de Hermeneutiek in de hele wereld in zwang was?
Iemand uit de hoek van de bewegingsleer, die in zijn dissertatie Professor .Langeveld was tegengekomen, was de
eerste die veel respect voor hem kon opbrengen: "hij wordt overal in de
wereld geciteerd( ook in China…),behalve in Nederland," stelde hij
verbaasd vast.
De beloofde discussie viel ook anders uit: Koops zat in China, Misha de Winter
was zijn stem kwijt. Wel aanwezig waren: Bas Levering, Goudena en Stokking.
Bas noemde wel de Hermeneutiek, maar hij vond de fout van Lubbers dat hij
Langeveld een Hermeneut noemde (heb ik later gecorrigeerd).
Het verdwijnen van de toegepaste wetenschap kwam door te weinig
methodologie. Lottie heeft goed ingesprongen en verteld dat er in de
praktijk veel gedaan is met de theorie van Langeveld en later met de
Hermeneutiek en dat er een Langeveld Centrum is.
Jikke kwam ook met een voorbeeld van methodologie: haar vader, Professor
Lubbers, was de opvolger van Professor Langeveld....Kent U de Pardes-formule
van hem?"
Er was geen context jammer genoeg om dit te kunnen plaatsen, dus er kwam geen
antwoord.
Eigenlijk was er te weinig discussie en er waren te weinig mensen.
Deze boekpresentatie was een mooie kans geweest om inhoudelijk met
elkaar van gedachten te wisselen over de invloed van het gedachtegoed van
Professor M.J. Langeveld in het verleden en voor de toekomst; maar, helaas, in
het heden is er van deze discussie niets terecht gekomen.
Lucie Weijsenfeld van Niehoff
Trudy met pensioen: symposium
Beeldcommunicatie Noord Holland
Hermeneutiek onder de aandacht: beeldcommunicatie
symposium in Noord –Holland
Op 6 oktober j.l. organiseerde Esdege –
Reigersdaal – een grote instelling voor dienstverlening aan gehandicapten in
Broek op Langedijk - een symposium “Beeld en spel als toegang tot
beleving en ervaring”.
Het was op mijn verzoek.
Ik zag een kans om ter gelegenheid van mijn pensionering de beeldcommunicatie
in het licht te zetten. Het verzoek werd met veel plezier ingewilligd en het
symposium werd goed bezocht door zowel Noord- Hollandse collega’s als collega’s
buiten de regio.
Het idee was dat de
beeldcommunicatie hermeneutisch belicht zou worden -d.w.z. een cirkel
opstelling, ook bij grotere aantallen bezoekers en participatie van de
aanwezigen – en dat ook jongere generaties psychologen, pedagogen,
speltherapeuten en cliënt begeleiders kennis zouden kunnen nemen van het mij
nog steeds boeiende onderwerp. Tevens is zo’n bijeenkomst een goede gelegenheid
om informeel te netwerken.
Laurence van Rossem en ik
zijn in verschillende instellingen praktijkopleider voor toekomstige
psychotherapeuten. Ik mag dat na de pensionering nog een aantal jaren
voortzetten. Dus konden ook de “opleidelingen” van zich laten horen. Het programma is elders in deze nieuwsbrief
te vinden.
De presentaties betroffen
veelal casuďstiek. De door cliënten geproduceerde beelden werden creatief
ondersteund in powerpoint format.
Het werd een boeiende,
inspirerende en gezellige middag. De dependence groep van het Langeveld centrum
was goed vertegenwoordigd en bood een prachtig boeket aan.
Ik kijk met voldoening
terug op een modern symposium met Lubberiaanse trekken.
Voor herhaling vatbaar,
ook zonder pensioen.
Trudy Maaskant

v.l.n.r.
Marianne van Arkel, Sylvia van Loenen, Inge van Kampen en Trudy Maaskant
Agenda:
23
maart 2012 filmmiddag -in
hermeneutisch perspectief
2
november 2012 studiemiddag nader
bericht volgt
Tot slot:
Wilt U reageren op deze nieuwsbrief (graag!)of heeft U
een tip (ook graag!)voor ons om door te geven, mail dan naar: info@langeveldcentrum.nl