Het woord hermeneutiek is afkomstig uit het Grieks: hermeneus, dat uitleggen, in woorden uitdrukken, vertalen betekent.
Hermeneutiek betreft het begrip van alles dat met het menselijk
bestaan te maken heeft. De hermeneutische psychotherapie zoekt naar mogelijkheden
om individuele mensen te begrijpen en ze te helpen de communicatie met de omgeving
te herstellen.
Een hermeneut wil leerling zijn
van zijn cliënten. Een hermeneut is een gesprekspartner, die zijn eigen
mening voor zich houdt om de ander goed te leren kennen. Een hermeneut wil het
naadje van de kous weten van de mens waarmee hij in contact komt. Hierna volgt
een gedachte-uitwisseling, waarbij het de bedoeling is om tot een gedeeld inzicht
te komen. In dit gesprek is het niet de bedoeling dat iemand overtuigd wordt,
maar dat men kennis en ervaring samen deelt.
Ieder mens spreekt zijn eigen unieke taal, weliswaar spreken veel mensen dezelfde
woorden, maar ieder mens geeft zijneigen betekenis aan de gemeenschappelijke
woorden. Hermeneutiek is bedoeld om met de cliënt een gemeenschappelijke
taal te leren spreken en zo het isolement te doorbreken.
Zodoende is het mogelijk dezelfde taal te leren spreken.
Taalgemeenschap, daar
gaat het om in de hermeneutiek. Taalgemeenschap tussen cliënt en therapeut
is mogelijk door levenservaringen met elkaar te bespreken. In het gesprek kunnen
ook dromen, spel en creatieve werken gedeeld worden en tot medeleven, bezinning
en gedragsalternatieven leiden. Hierdoor overkoepelt hermeneutiek, gesprek-,
spel- en andere vormen van creatieve therapie.